ਗਿੱਦੜਾ (ਹਾਇਨਾ) ਦੀ ਮਾਰੂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ 🐾 ਯਾਤਰਾ - ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ 🎯 ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ 👑 ਸਲਾਮ

🐺 ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖੋ, ਲੋਕੋ! ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਇਨਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੋਤਾਖੋਰੀ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ - ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੋ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕਾਤਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਹੈ, ਅਤੇ 100% ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 🤪 ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੇਖੋ! ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਹਾਇਨਾ ਦੋਸਤ ਵੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ! 🐾 ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਡੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ✨ ਜਾਦੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਫੋਟੋ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਛੜੀ 🪄 ਲਹਿਰਾਈ ਸੀ! - 💪 ਗਿੱਲ ਸਾਬ (ਜੈਰਾਮਪੁਰੀਆ) ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਸਾਰੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸੋਚੋ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹਾਇਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਖੁੰਝਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੇ ਡਰ ਪਾਈਏ ਅਤੇ ਦੇਖੀਏ ਕਿ ਹਾਇਨਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਸਟੋਰ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਾਸੇ, ਡਰ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੋਂਹਾਡੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। "ਆਇ ਐਮ ਜੋਕਿਨਗ" 😂👑🎯 ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਤਰਾ 🚏 ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ↠ !!..ਖੋਲ੍ਹੋ..!! "ਦ ਗਿੱਦੜ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲਜ਼: ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਨ (ਅਤੇ ਵਾਲ ਉਭਾਰਨ ਵਾਲੀ) ਸਫਾਰੀ ਐਡਵੈਂਚਰ" 🐾 ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗਿੱਦੜ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵੀ ਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਟੀਮ ਬਣਾ ਕੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਮੋਟੇ ਜਾਨਵਰ, ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਚੂਹੇ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਖਾਂਦੇ ਹਨ । ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਝੁੰਡ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਲੱਭ ਹੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਿੱਦਾਂ ਆਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ? ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਗਿੱਦੜ ਵਰਗੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਲੁਕਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੱਧਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਜਾਨਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੀ ਗੰਦਗੀ ਨੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਾਵਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਕਰੀਬ ਸੱਤ ਸ਼ੇਰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਛੁਪਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਇਹ ਇੱਕ ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਇਹ ਰਣਨੀਤੀ ਲਾਜਵਾਬ ਸੀ। ਸ਼ੇਰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਜਿਆਦਾਤਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਦੋਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਗਿੱਦੜ ਲਈ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਦਾ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਗਿੱਦੜ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗਿੱਦੜ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੇ। ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰਜ਼ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜ਼ੈਬਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੀਟ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਯਾਨੀ ਇਹ ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਟੋਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਗਿੱਦੜ ਗੋਤਾਖੋਰੀ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਜਿਹਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਥੋੜਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਸਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੌੜਨ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਘਾਤਕ ਸਾਬਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਮੌਜੂਦ ਮਾਸ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਡਾਇਆਫ੍ਰਾਮ ਵੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸਾਹ ਲੈਣ 'ਚ ਦਿੱਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਗਿੱਦੜ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਹੱਲ ਵੀ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਮੂੰਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਾਰਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜਲਦੀ ਠੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਜਲਦੀ ਪਚਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਾਣੀ 'ਚ ਸਾਹ ਲੈਣ 'ਚ ਵੀ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਗਿੱਦੜ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਤੇ ਕੁੱਛ ਸੱਚ ਦੀ ਜੰਗਲੀ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੋਤਾਖੋਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ? ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਡੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ✨ ਜਾਦੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਫੋਟੋ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਛੜੀ 🪄 ਲਹਿਰਾਈ ਸੀ! - 💪 ਗਿੱਲ ਸਾਬ (ਜੈਰਾਮਪੁਰੀਆ) ਕੋਨਾਰਡ ਗੱਜਰ, 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਖੋਜੀ, ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਦੋ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ । ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੇਟ ਐਕਟਿਵ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਓ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੋਟਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋ ਡੰਡਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗਾ? ਪਰ ਇਹ ਡੇਟਾ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸਮਝੀ ਕਹਿਣਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਗਿੱਦੜ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਦਨਾਕ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਸਗੋਂ ਅੱਧ-ਮੁਰਦਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪੀੜਤ ਦਾ ਸਾਹ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਚੋਟੇ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋਵੋਗੇ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚੀ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੋਟੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਗਿੱਦੜਸ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਛ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਦਾ ਮਕਸਦ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਚੋਟੇ ਨੂੰ ਜ਼ਲੀਲ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੋਸ਼ਣ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗਿੱਦੜ ਇਹ ਕੰਮ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਚੋਟੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗਿੱਦੜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਚੁਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਦੂਜੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੱਖਣੀ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੇ ਨੇਗੇਵ ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਲਈ ਇੱਥੇ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਗਿੱਦੜ ਬਘਿਆੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਟੀਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਦੀ ਸੁੰਗਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੱਡੀਆਂ ਵੀ ਚਬਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਘਿਆੜਾਂ ਦੇ ਭੱਜਣ ਦੀ ਗਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਟੀਮ ਬਣਾ ਕੇ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਗਿੱਦੜ ਵੀ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਲਈ ਗਿਰਝਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਮਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬੁੱਚੜਖਾਨੇ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਕਾਬ ਅਤੇ ਗਿਰਝ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ ਗੰਧ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸੂਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਗਿਰਝ ਦੀ ਹਰਕਤ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲੱਗ ਸਕੇ ਕਿ ਕੋਈ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਨਵਰ ਕਿੱਥੇ ਪਿਆ ਹੈ। ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬਦਬੂ ਆਵੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿੱਦੜ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਿੱਦੜ ਗਿਰਝਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਿਰਝਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਪਈਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੇਡਾਂ, ਖਰਗੋਸ਼, ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖ਼ਿਆਲ ਆਵੇਗਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਥਾਂ ’ਤੇ ਕੋਈ ਕਬਰਸਤਾਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿੱਦੜ ਲਈ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਸਟੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਬਾੜੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੋਨ ਮੈਰੋ ਵੀ ਚਬਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਵਰਗੇ ਕਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਰਬਨ ਡੇਟਿੰਗ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਹੱਡੀਆਂ ਲਗਭਗ 7000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਇੱਥੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਗਿੱਦੜ ਜ਼ਮੀਨ ਪੁੱਟਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੁੱਟ ਕੇ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਹਮਦਰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਗਿੱਦੜ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਗਿੱਦੜ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਗਿੱਦੜ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਰ ਮਾਦਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾਦਾ ਨਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਤਿੱਬਤ ਵਿਚ ਕਰੁਕੋਟਾ ਨਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਬਘਿਆੜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਥੋਪੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਆਕਾਰ ਗਧੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸਨ। ਵਿਜਨ ਟਾਇਨ, ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਦੜ ਬਾਰੇ ਨੇੜਿਓਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਅੱਜ ਵੀ ਲਿੰਗ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਗਿੱਦੜ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆ ਹਨ । ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਸਟੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਾਲਾ ਨੈਪੋਟਿਸਮ ਚੱਲਦਾ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹਊਗਾ ਜਾ ਦਮਦਾਰ ਹਊਗਾ ਉਸ ਦਾ ਬੱਚਾ ਵੀ ਓਦਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਮੂਹ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਗਿੱਦੜ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਰਾਣੀ ਦੀ ਧੀ ਰਾਣੀ ਬਣੇਗੀ। ਇਸ ਮਾਤ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਇਨਾ ਦਾ ਘਾਤਕ ਵਿਸ਼ਵ ਦੌਰਾ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ - ਆਓ (ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦੂਰੀ ਤੋਂ) ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਈਏ! ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਾਇਨਾ ਦੀ ਮਾਰੂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਾਸੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਣਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਲਤ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ 😂 ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਮਾਰੂ 🐾 ਜੀਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਫੈਲਾਓ! ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਅੱਜ ਦੀ ਗਿੱਦੜ ਕੁੱਟ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਆਰਟੀਕਲ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲੇਖ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂ ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ। This Post is publish on Jairampuria (GILL SAAB)
http://dlvr.it/SjztWX